Kunci: E major•
Verse 1
G#m
Zeven kleine Eskimootjes
Zeven kleine Eskimootjes
woonden aan de Pool.
Reden in hun sleetjes rond
en hoefden niet naar school.
E
Reden hele dagen in hun kleine
sleetjes rond.
Hadden broekjes aan van bond
en jasjes aan van bond.
Woonden in een hut van sneeuw
en hadden altijd trek in kaarsvet
en in levertraan.
In levertraan en spek.
Ze waren zo gelukkig en tevreden,
alle zeven. en riepen maar de hele dag,
o, wat een heerlijk leven.
Ze zaten op een ijsschots
en ze lieten de beentjes bungelen,
en deden niets dan luieren
en babbelen en klungelen.
Maar toen opeens,
daar is die grote ijsschots
weggedreven.
Ze riepen, o, en he, en ach,
en gilden alles even.
Maar het hielp geen steek,
daar dreven ze steeds verder
naar het zuiden
en kwamen toen na veertien
dagen drijven in IJmuiden.
Daar zaten ze te huilen en te treuren,
want je weet, voor Eskimootjes
is IJmuiden veel en veel te heet.
Zo zaten ze de hele dag,
en kijk wie kwam eraan,
daar met z witte wagentje.
Dat was de ijskomman.
Hij zag die Eskimootjes,
het was om medelijd te krijgen.
Ze hadden het zo warm, zo warm,
ze zaten maar te heigen.
Wel, zei de ijskoeman,
ik geloof dat het het beste is dat jullie in mijn wagen kruipt,
daar is het lekker fris.
Dan krijg je smorgens levertraan
en kaarsvet voor diner
en als ik rond ga met de wagen
mag je met me mee.
De eskimootjes
kropen in de wagen alle zeven
en voor zover ik weet zijn ze daar allemaal
gebleven.
Dus als je naar Ermuiden gaat,
dan zul je daar misschien een ijskoeman
met zeven kleine eskimootjes zien.
De Marquisin van Tourlatoy
De Marquisin van Tourlatoy
droeg hele hoge krullen.
Van buiten leek het prachtig mooi,
van binnen zat een baaltje hooi,
dat was om het op te vullen.
Maar dat wist niemand op het kasteel,
dat wist alleen de kapper.
En iedereen zei crimineel,
dat prachtige haren en zoveel!
het maakt haar werkelijk knapper.
De Markiezin ging van de week
een buurvisite maken
bij de baron van Kattesteek.
Ze dronk haar thee
met gembercake
en liet het zich goed smaken.
Maar oh, wat vloog daar met een zwaai
ineens in haar kwafuren,
met veel gekrijs en veel lawaai.
Het was de baron zijn papagaai.
Dat beest zat vol met kuren.
De Markiezin van Tourlatoi
aan het gillen en aan het brullen.
O, doe dat monster in een kooi!
De papagaai vond het wel mooi
en pikte in de krullen.
Hij pikte hier, hij pikte daar,
en toen, en toen...
Ach, heden!
Het kapsel zakte in elkaar.
En plotseling viel er uit dat haar een
hooiberg naar beneden.
De Markiezin is woest
en bleek naar haar kasteel
vertrokken.
Het hooi lag in de gemberkeek
en de baron van Kattensteek bleef
achter.
Erg geschrokken.
Luilekkerland Express.
Wat, durf je nog te zeggen
dat Luilekkerland niet bestaat?
Nou heb je van de week dan
niet die toeter gehoord op straat.
Er stond een gele autobus
heel vroeger om kwart voor zes.
Daar stond met grote letters
op Luilekkerland Express.
En alle kinderen uit de buurt,
die mochten een dagje mee.
Sofietje en Marietje
en Jan Kareltje en André.
Instappen, riep de buschauffeur,
niet dringen en niet zo stompen.
En jullie kleine jongens daar
voorzichtig met de klompen."
Daar reden ze met een reuzevaart
door allerlei vreemde streken.
Langs indianen en negertjes.
Ze kwamen niet uitgekeken.
En eindelijk, wat was dat daar?
Die witte heuvel!
Mens, daar lag de rijstte bij Rijberg,
zomaar midden op de grens.
Er kwam al een douaneman
met zuurtjes op zijn pet.
Echt iemand uit Luilekkerland, zo
mollig en rond en vet.
Wel, zei hij, Jan en Klaas
en hoe je allemaal mag heten,
je zult je door die berg van Rijsterbrei
heen moeten eten.
Daar schrokken alle kinderen van,
zo 'n hele grote berg.
En als maar rijst en nog eens rijst,
ayakkes, dat was erg.
Het moet, zei de douaneman.
Maar de chauffeur zei, nee.
Blijf allemaal maar zitten hoor,
ik rij er wel doorheen.
Plom, plom, zo ging de bus erdoor.
Plom, plom, zo ging de motor.
De reis kwam door de raampjes heen
met grote klonters boter.
Maar heus,
ze kwamen er doorheen.
De autobus hield stop.
Ze stonden op de grote weg
gemaakt van veterdrop.
En alle huizen waren van
amandeltje chocola.
De modder op de straten
was van bitterkoekjesvla. De grachten
waren allemaal bedekt met choco -ijs.
Dan kon je schaatsen
als je niet te moe was van de reis.
De school was helemaal met
boterkussentjes gevuld.
Zo hebben daar de kindertjes
de hele dag gesmuld.
Maar toen de bus weer weg zou rijden,
tjonge, wat een schrik!
Drie kinders konden er niet meer in,
ze waren veel te dik.
En? Zijn ze alle drie maar
in Lollekkerland gebleven?
Jazeker, maar ze hebben wel
een brief naar huis geschreven.
Dag mam, we eten nogereis
E
En als je ons terug wil hebben,
Outro 1
kom ons dan maar halen!
E
D
E
D
E
D
C
Bm
Em
E
Em
E
Bagaimana pendapat Anda tentang lagu ini?
Anda perlu untuk memberikan penilaian.
PenyetemE A D G B E
AkorG#m E D C Bm...
Lebih banyak lagu dari Annie M.G. Schmidt
Temukan akor untuk lebih banyak lagu yang bisa dimainkan
Akor populer di seluruh dunia
Akor & tab yang paling sering dimainkan oleh pengguna
Baru saja ditambahkan
Akor & tab terbaru